Þór Vigfússon 1936-2013

Þennan morgun er af með glennulæti sólarinnar. Þess í stað er nú suddalega þungbúið. Við Flóamenn sem alla jafna göngum álútir gerum það af enn meiri festu þennan dag en aðra, horfum ofan í moldina sem nú verður heimkynni okkar besta manns. Hér duga engin orð og einhvernveginn skuldum við meistara Þór að sjúga ekki upp í nefið. Hann var sá maður sem á það skilið að við höldum geði okkar og gleði.

Fyrir liðlega mánuði síðan kom hann síðast í heimsókn til mín, aldrei þessu vant ekki í bókakaffið heldur hingað heim og þó var það ekki andskotalaus ferð. Hann hafði hringt og ég sagt honum að ég yrði úti í skúr hér bakvið að raga í bókum. Þór og unglingskonan Þórhildur Kristjánsdóttir fóru fyrst bakvið búð og leituðu að skúr þar en komust um síðir hingað heim á hlað á Sólbakka. Vitaskuld fyrirvarð ég mig svolítið fyrir að hafa vísað honum svo rangt til og sagnameistarinn var ekki laus við að vera móður þar sem hann heilsaði okkur Guðmundi Brynjólfssyni djákna.

Segir svo við guðsmanninn til afsökunar á þreytu sinni og kannski vegna orða sem féllu um hið óþarfa ferðalag í bakgarða við Austurveg:

-  Það er ekkert að mér, ég er bara að drepast!

Svo var ekki meira um það rætt og með sjálfum mér neitaði ég að trúa orðum meistarans. Kannski í eina skipti sem ég ákvað svo blákalt að Þór færi með staðleysur.

Nokkrum vikum seinna átti ég ánægjulega stund heima hjá þeim Hildi á Straumum og það var bjart yfir. Þá leyfðum við okkur að trúa því að Þór væri að hafa þetta, hann var málhress og sagði okkur sögur. Enginn okkar komst með tærnar þar sem Þór hafði hælana í sagnamennsku. Kom þar allt til, frábært næmi og minni, raddstyrkur sem lagði hvaða skvaldur sem var að velli, orðfæri og skopskyn sem öllu tók fram.

Röddin, sagnagáfan og þekkingarbrunnur Þórs var íslenskari en allt sem íslenskt er. En það kom til af því einu að meistarinn var alþjóðasinni í bestu merkingu þess orðs. Á kráarrölti um Brusselborg fyrir áratug fengum við ferðafélagar úr Drauga- og tröllaskoðunarfélagi Evrópu að kynnast sýn þess sem víða hafði farið og margt numið. Allt verður það okkur ógleymanlegt - já, allt það sem utan er endimarka þess óminnishegra sem býr í ölstofum Brusselskum.

--- 

Ofan á allt þetta var meistari Þór Vigfússon Tungnamaður, sonur þess Fúsa-Fells sem hét Hallæris-Fúsi eftir að hann kom í Flóann. Og það var við Tungnamanninn Þór sem ég átti erindi í janúar síðastliðnum í puði við að draga upp löngu týnda ættarsögu sem enginn þekkir lengur. Ekki fyrr en á Straumum var upp lokið fyrir mér dyrum þegar Þór tók glaðlega undir og sagðist hafa skrifað niður eftir föður sínum frásögn af Halldóri ríka á Vatnsleysu og Einari húsmanni sem voru forvitnilegar en gleymdar persónur í sögu okkar sveitar.

Fyrir það sem þá komst á þurrt er sá sem hér ritar þakklátur en ennnú meir fyrir þá kennslu sem Þór gaf okkur öllum í því að segja sögur og því að vera til. Þakklæti fylgir gleði og gleði er það sem minning um einstakan mann skilur eftir í hjörtum vorum. 

(Myndina hér að ofan tók Elín mín síðastliðinn öskudag í Bókakaffinu.)

Mæðradagsblogg 2013

Með því að orð þetta er í fleirtölu verður hér að blogga um margar mæður en móðir mín sem fædd er á Drumboddsstöðum í Biskupstungum 1940 ól þar á bæ sinn aldur í fá misseri en síðan tvo áratugi í Hveragerði og eftir það næstum fjóra í Tungum þar sem við þrjú komumst á legg og áttum barnæskuleiki breksama en síðar okkar afspringir þrefalt fleiri og var þá oft kátt í höllinni en þegar nóg var um hoppulæti þau og ofvöxt jafnt fólks sem trjáa settust þau hin gömlu hjón í steinenda þar sem heitir Heiðarbrún í Hveragerði sem er hið sama landspláss og átti lengstum heimili móðir minnar móður sem Sigurrós hét og tók hérmegin við fjöllin sjö öllum fram í kleinubakstri og flatköku svo engar eru nú nema hálfsæt minning þeirra sem hún gerði og var af þeim bakstri góður rómur ger og rekið um hann kaupfélag í Hveragerði að allir mættu njóta en list sína hafði hún vísast numið í sínum hrakningssama uppeldi í Þykkvabæ þar hennar móðir var lengstum húskona og stutt bóndi í Gvendarkoti en sú hét Jórunn og almennilegast kölluð Stóra Jóka enda meira en hálf þriðja alin á hæð meðan bóndanefna hennar var varla nema tvær og eru af konu þeirri sögur um dugnað og sjálfræði en hennar móðir var Þorbjörg frá Háarima sem lengstum bjó í Gvendarkoti og átti föður göldróttan af ætt Ragnheiðar-Daða og var móðir þeirrar Þorbjargar hún Elín í Háarima sem var eins og flestar þessar kerlingar Jónsdóttir og móðir þeirrar konu var Sigríður í Norður Nýjabæ dóttir Ragnhildar í Búð sem átti Ólöfu þá sem bjó í Hábæ fyrir móður en sú hafði fyrir sinn karl þann sem Árni hét en hann strauk til Hollands og er þar vísast enn á röltinu, karlskömmin.

Krónustjórnin - en eru strákarnir ekki að villast...

Það er vonandi að ríkisstjórnin sem er að fæðast einhversstaðar uppi í Borgarfirði beri þetta nafn sitt með rentu. Það sem þessa þjóð vantar einmitt er ríkisstjórn sem byggir undir hagkerfi krónunnar og skapar þessum ágæta gjaldmiðli okkar tiltrú og traust. 

Alla þessa öld höfum við haft við völd ríkisstjórnir sem hafa sparkað í krónuna og talið henni allt til foráttu. Jafnt þó að nær öll afrek og allt erfiði ríkisstjórnar Jóhönnu og Steingríms hafi verið unnið af sömu krónu. Þegar við tókum gjaldmiðil þennan í brúk vorum við fátækastir allra í Evrópu en höfum þrátt fyrir skrens og pus siglt framúr flestum á íslenskri krónu. 

En af þeim Bjarna og Sigmundi - auðvitað sárnar okkur austanfjallsmönnum dulítið að þessir kónar sem báðir rekja ættir sínar hingað í sveitir skuli ekki hafa farið austur yfir fjall til funda. Kannski eru þeir bara að villast, -átti þessi fundur ekki að vera á Móeiðarhvoli!

Fóru saman í Krónuna

Þakkir frá Framsóknarkomma!

He he

Einhverjir kunna að leggja það út sem kokhreysti að flytja þakkir eftir útreið í kosningum. En mér eru engu að síður þakkir í hug því þrátt fyrir andstreymi sem allan tímann lá fyrir þá mætti okkur Regnbogamönnum engu að síður velvild og margskonar aðstoð í kosningabaráttunni og fyrir það er ég þakklátur.

Ekki síður þakklátur þeim sem lögðu á sig nokkuð í baráttunni og þeim fjölmiðlum sem sýndu okkur sanngirni þar sem hæst ber RÚV og Morgunblaðið. Fyrir það ber að þakka enda mikils virði að búa í samfélagi þar sem þúsund blóm fá að spretta og þúsund skoðanir að heyrast. Við sem aldir erum upp í garðyrkju vitum svo að stundum fer svo að ein planta vex óðfluga og nær þá mjög að kæfa annan gróður.

Staðreyndin er að mörg okkar urðu undir í þeim mikla skriðþunga sem var á mínum gamla flokki Framsókn í þessum kosningum. Í mér bærist vitaskuld gleði yfir að hafa þó frekar orðið undir þeim ofvexti en ef verið hefði frá krötum eða íhaldi.  

Við J-listamenn fórum seint á fætur á þessari baráttu og nokkuð tvíátta framan af vetri hvort fara skyldi. Tókum til verksins aðeins sex vikur og vorum þó flestir í fullu starfi með. En það er langt því frá að hér sé eftir nokkru að sjá. Þetta var skemmtilegur tími, skemmtileg umræða og okkur tókst með afgerandi hætti að koma ESB baráttunni á dagskrá. Enginn þarf þó að ætla að fylgisleysi okkar sé mælikvarði á stöðu þeirrar baráttu enda guldu allir þeir flokkar sem höfðu beina ESB aðild á stefnuskrá sinni algert afhroð. 

Nú gæti ég haft á orð á að við höfum í þessu ekki búið við jafnræði í fjárráðum eða annarri aðstöðu en ég tel það þó ekki hafa skipt sköpum. Staðreyndin er að skriðþungi sveiflunnar í samfélaginu var okkur einfaldlega of þungur og fyrir henni hlutum við að falla. Nú stöndum við brosandi upp eftir glímina og mætum baráttunni á öðrum vettvangi, tvíefld að afli og reynslu. 

Bókabéusinn í mér hlær nú og fagnar, því glaðastur að fá að vera hér innan um dýrðlegar skræður fremur en að vera vistaður á stofnun fyrir sunnan. 

Umsátur um fullveldi

Eftir Jón Bjarnason, Atla Gíslason og Bjarna Harðarson 

Kjósendur sem vilja standa vörð um fullveldi Íslands hafa val í komandi Alþingiskosningum. Óskastaða innlimunarsinna er að sem flestir fari nú inn á þing með þá blekkingu í farteskinu að það sé rétt að kíkja í pakkann, klára ferlið, ljúka meintum samningum Íslands og ESB.

Ef litið er á heimasíðu stækkunardeildar ESB kemur aftur á móti fram að það fara engar samningaviðræður fram. ESB gengur svo langt að kalla slíkar fullyrðingar „misleading". Það sem fer fram á milli Íslands og ESB er aðlögun eða með öðrum orðum hægfara innganga okkar í sambandið. Eftir svokallaðar viðræður í heilt kjörtímabil geta aðildarsinnar ekki bent á eitt atriði sem hefur verið „samið" um enda ekkert slíkt í boði. Aftur á móti hafa verið gerðar umtalsverðar, dýrar og afgerandi breytingar á mörgu í stofnanakerfi Íslands, t.d. öllu innra skipulagi skattstjóra og tollstjóraembætta. Sömuleiðis í sjálfu Stjórnarráði Íslands. Allt er þetta í fullu samræmi við það sem upplýst er á heimasíðu ESB um málið, sjá t.d.  http://ec.europa.eu/enlargement/pdf/publication/20110725_understanding_enlargement_en.pdf og http://ec.europa.eu/enlargement/policy/steps-towards-joining/index_en.htm

Af umræðuþætti Ríkissjónvarpsins síðastliðið þriðjudagskvöld er ljóst að Framsóknarflokkur, Sjálfstæðisflokkur og VG gæla nú allir hver með sínum hætti við drauma pakkakíkis. Enginn þessara flokka þorir lengurað standa á þeirri skoðun að loka eigi hinni evrópsku áróðursstofu né að taka af skarið um að viðræðum skuli tafarlaust slitið. Þetta er mjög miður og vekur ugg um það sem framundan er. Vitaskuld eru í öllum þessum flokkum einlægir andstæðingar ESB aðildar en aðildarsinnar eru þar einnig margir á fleti fyrir.

Án þess að gert sé lítið úr öðrum málefnum þessarar kosningabaráttu þá varðar ekkert eitt mál jafn miklu um framtíðarhagsmuni Íslands eins og vörn fyrir fullveldinu. Meðan samningaviðræðum hefur ekki verið slitið, áróðursskrifstofur ESB starfa hér óáreittar og mútufé ESB flæðir óhindrað inn í landið ríkir umsátursástand. Því umsátri verður að ljúka. Við sem stöndum að Regnboganum bjóðum fram krafta okkar til varnar fullveldinu. Setjum X við J á kjördag.

(Birt í Morgunblaðinu 26. apríl 2013) 

Veljum íslenskt og exum við joðið

Þó flest sé nú fallega boðið
þá finnst mér það óskýrt og loðið.
Og ættjarðarást
má víst alls ekki sjást.
Veljum íslenskt og exum við joðið.

(Haraldur Kristjánsson í Hólum á Rangárvöllum)

Verjum fullveldið, ex við joð!

ESB situr um fjöregg íslenska lýðveldisins. Fyrir Brusselvaldið er hér eftir miklu að slægjast og nú standa asnar klyfjaðir gulli við borgarhliðin.

Þau framboð sem samþykkja áframhaldandi starf Evrópustofu og mútufé ESB inn í hagkerfið eru í raun að samþykkja innlimun okkar í ESB.

Í þessu máli hefur Regnboginn algera sérstöðu og kannanir sýna að við eigum raunhæfa möguleika í kosningunum á morgun.

Verjum fullveldið, ex við joð!

Þjóðin á rétt á að kjósa

...

Þjóðaratkvæðagreiðslur um stór hagsmunamál eru vitaskuld lykill að farsælli nálgun mála. Við sem barist höfum gegn ESB aðild og hverskyns fullveldisskerðingu höfum margoft farið fram á þjóðaratkvæði um þau mál. Við vildum þjóðaratkvæði um EES, við vildum þjóðaratkvæði um það hvort hefja skyldi viðræður um ESB aðild og það hefur réttilega verið nefnt að Shengen samstarfið verðskuldar að vera sett í þjóðaratkvæði.

Þegar áróður ESB hér innanlands hefur verið stöðvaður með lokun Evrópustofu, slitum á viðræðum og stöðvun siðlausra aðlögunarstyrkja þá er sjálfsagt og eðlilegt að efna til kosninga þar sem allt samstarf okkar við viðskiptaþjóðir okkar í Evrópu og ESB verður lagt undir.

Aðildarsinnar hafa um áratugi hundsað allar okkar tillögur um þjóðaratkvæði og barist gegn þeim með oddi og egg. Látum þá ekki blekkja okkur nú með því að það séu þeir sem standi fyrir lýðræðinu á móti þjóðarmeirihlutanum sem vill svo sannarlega, eins og kannanir hafa margoft sýnt, taka ESB brautarteinana úr sambandi.

Sjá nánar http://bjarnihardar.blog.is/blog/bjarnihardar/entry/1293180 

Gunnar Rögnvalds kýs Regnbogann...

Bloggarinn Gunnar Rögnvaldsson sem er manna fróðastur um ESB skrifar í kvöld:

"Ég ætla að verðlauna Jón Bjarnason fyrir hollustu við Lýðveldið undir einstaklega ömurlegum og erfiðum aðstæðum. Hann stóð sína vakt sem heilt bjarg og snéri hart í bak þegar þess þurfti. Hann stóð - á meðan aðrir hrukku í brauðið

Núverandi forysta Sjálfstæðisflokksins sýndi skýrt á kjörtímabilinu að það hefur aldrei þurft kjark til að guggna og gefast upp. Þetta hefði ekki þurft að vera þannig. Bíða og vonast margir eftir heimkomu þeirra úr samfylkingaskipaðri evrópunefnd, heim til þess sjálfstæðis sem Jón Bjarnason varði

Ég kýs því kjarkmanninn Jón Bjarnason og Bjarna harðari. Annað get ég ekki."

Sjá nánar,  

http://tilveran-i-esb.blog.is/blog/tilveran-i-esb/entry/1295590/?t=1367006129

Et tu Brute!

...

Engir íslenskir peningatankar slaga í þá gullasna sem Evrópustofa hefur nú klifjaða við borgarhliðin. Okkur er þegar lofað hundruðum milljóna í IPA styrki og líðanin er ekki ólík því sem verið hefur hjá Hansi og Grétu þegar þau sáu yfir að sætabrauðshúsinu í Vestfalíu um árið. Líkt og nammið soltnum börnum í þýskum skógi þá ráða gullasnar hjörtum og nýrum mannanna í mílna fjarlægð og komast inn um smugur þröngar sem ekki hleypa vatni í gegn.

Hagsmunir ESB sinna eru að asnar þessir fái að standa án þess að við þeim sé stuggað kosningabaráttuna á enda. Þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald „samningaviðræðna" getur aldrei orðið annað en þjóðaratkvæðagreiðsla um það hvort gullið fái að koma inn um borgarhliðin.

Og snilldarlega hefur ESB trúboðið komið fyrir málum að það skuli orðið sérstakt baráttumál formanns Heimssýnar og flokksbræðra hans í Framsóknarflokki að kosið skuli um staðleysur.

Et tu Brute!

Sjá nánar í greininni Pakkakíkir platar sífellt fleiri á vefsíðunni Neiesb.is, http://neiesb.is/2013/04/pakkakikir-platar-sifellt-fleiri/